Νομίζεται ότι γλυτώσαμε…;

Είμαστε και εμείς ως Σώμα ένα κομμάτι της κοινωνίας και είναι φυσικό μέσα στη μικροκοινωνία μας, εμάς τους εργαζόμενους στην Ελληνική Αστυνομία να παρατηρούμε ότι ακριβώς και στη κοινωνία. Εκείνο που ως τώρα συνέβαινε ήταν να ζούμε σε μια αρμονικά, φαινομενικά πάντα υπηρεσιακή ζωή, χωρίς όμως να παρατηρούμε τι συνέβαινε γύρω μας πέρα απ’ αυτή τη βιτρίνα που εμείς βλέπαμε, όλοι μας κοιτάζαμε πώς να βολευτούμε, γεγονός που δεν κατακρίνω, καθόσον από τη φύση του ο άνθρωπος κατέχει το σημαντικότατο ζωικό ένστικτο της επιβίωσης, ένστικτο το οποίο άλλοτε τον βοηθάει όντως να επιβιώσει, άλλοτε τον καταστρέφει!

Έτσι μάθαμε να συμπεριφερόμαστε, ένα Έθνος διαιρεμένο σε πιστούς οπαδούς ομάδων και κομμάτων, αριστερούς και δεξιούς, παοκσήδες και αρειανούς, όλοι δέσμιοι παθών, που κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν ώστε να αναρριχηθούν στην εξουσία, μέσα από την αναξιοκρατία, τη δημαγωγία και τη προπαγάνδα…εκείνο που δε μάθαμε είναι να συμμετέχουμε στη κοινωνία, να έχουμε κοινωνική ευθύνη, να προσφέρουμε!

Και σήμερα, ακόμα, στην ύστατη στιγμή, είμαστε οι ίδιοι, μας διακατέχει η ίδια παρακμή, οι ίδιοι εγωισμοί και η ίδια μισσαλοδοξία.

Η Ιστορία όμως, έχει αποδείξει ότι στις πιο δύσκολες στιγμές τους, τα Έθνη που επιβίωσαν, είναι εκείνα που αισθάνθηκαν και συμπεριφέρθηκαν ως ένα αδιαίρετο και συμπαγές κοινωνικό σύνολο!

Δεληγιώργης Γιώργος, μέλος Σ.Κ.Α.Υ.

Αντιπρόσωπος Ε.Α.Υ.Θ.