Ο συνδικαλισμός στις Ε.Δ. είναι μία πραγματικότητα και πρέπει να τεθούν κανόνες

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο: Ο συνδικαλισμός στην αστυνομία και τις ένοπλες δυνάμεις. 1. Ο βασικός νόμος 1264/1982 που ρυθμίζει την άσκηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων τόσο των εργαζομένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου όσο και των δημοσίων υπαλλήλων, πριν την ισχύ του νόμου 2265/1994, αναμφισβήτητα δεν είχε εφαρμογή στο αστυνομικό προσωπικό (βλ. Εφ. Πειρ. 1327/1990, Ε. Εργ. Δ. 1991 σ. 129, Πολ. Πρωτ. Δράμας 142/1988 Ελ. Δικ. 1990, σ. 1084). Πολύ περισσότερο δεν έχει εφαρμογή στο στρατιωτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Με βάση αυτά τα δεδομένα είχε τεθεί το ζήτημα εάν η κατά τα ανωτέρω σιωπή του νομοθέτη, σε συνδυασμό με τις διατάξεις που ρυθμίζουν τις εν γένει υποχρεώσεις των Σωμάτων Ασφαλείας (άρθρο 3 παρ. 1 ν.1481/1984), θα έπρεπε να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι απαγορεύεται σε κάθε περίπτωση η ίδρυση τόσο σωματείων όσο και συνδικαλιστικών οργανώσεων των αστυνομικών. Επισημαίνεται ότι η νομολογία έχει δεχθεί τη δυνατότητα να ιδρύονται κοινά (και όχι συνδικαλιστικά) σωματεία. ΄Ετσι με την 814/1989 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ιδρύθηκε σε πανελλήνια βάση στις 21-3-1989 και καταχωρήθηκε στο οικείο βιβλίο με α/α 16719/89 η ΄Ενωση Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας, Ε.Εργ.Δ. 1989, Σ. 826 (βλ. Πολ. Πρωτ. Θεσσαλονίκης 1175/1988 Ε. Εργ. δ.1989, σ. 828, Πολ. Πρωτ. Δράμας 142/1988, Ελ.Δικ. 1990, σ.1804, με παρατηρήσεις Γ. Ληξουριώτη. Επίσης Εφ. Πειραιώς 137/1990 Ε. Εργ. Δ. 1991, σ. 129, προκειμένου περί σωματείου προσωπικού του Λιμενικού Σώματος). 2. ΄Οσον αφορά το διεθνές δίκαιο, σύμφωνα με το άρθρο 9 της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας με αριθ. 87 (ν.δ.4201/1961) “η εθνική νομοθεσία καθορίζει εν τινι μέτρω θα έχουν εφαρμογή και δια τας ενόπλους δυνάμεις και την αστυνομία αι υπό της παρούσης Συμβάσεως εγγυήσεις”. Στη διεθνή νομική θεωρία υποστηρίχθηκε τόσο η άποψη ότι ο εθνικός νομοθέτης είναι δυνατόν να θέσει γενικό φραγμό στην άσκηση του συνδικαλιστικού δικαιώματος των αστυνομικών, όπως και η αντίθετη, ότι δηλαδή μόνον ορισμένοι περιορισμοί είναι δυνατόν να τεθούν στο συνδικαλιστικό δικαίωμα αυτών, χωρίς να είναι δυνατόν να επιβληθεί πλήρης απαγόρευση. Η Επιτροπή συνδικαλιστικών ελευθεριών του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας είχε αποφανθεί ότι η Διεθνής Σύμβαση Εργασίας δεν αναιρεί τη δυνατότητα του εθνικού νομοθέτη να αποκλείσει την άσκηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων στο αστυνομικό προσωπικό. Το εδάφιο β΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (ν.δ.53/1974) προβλέπει όπως και στην αρχή αναφέρθηκε, τη δυνατότητα να επιβληθούν περιορισμοί στην άσκηση των προστατευομένων ελευθεριών του προσωπικού της Αστυνομίας , όπως και των ενόπλων δυνάμεων και της δημόσιας διοίκησης. Αντίστοιχη είχε και η πρόβλεψη του Διεθνούς Συμφώνου του Ο.Η.Ε. για τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα (ν.1532/1985). 3.. Επίσης ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει (όπως παρατηρεί και η έκθεση επί του σχεδίου νόμου “Επέκταση διατάξεων του ν.1264/1982 και στο αστυνομικό προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας” του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής) στον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, ο οποίος στο άρθρο 5 αναφέρεται στη συνδικαλιστική ελευθερία. Από τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου αυτού προκύπτει ότι η άσκηση της συνδικαλιστικής ελευθερίας του προσωπικού της αστυνομίας δεν είναι δυνατόν να αποκλεισθεί εντελώς από τον εθνικό νομοθέτη, αλλά μπορεί απλώς να γίνει αντικείμενο νομίμων και αναλόγων προς τον επιδιωκόμενο σκοπό περιορισμών. Πράγματι, σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη, για το μεν προσωπικό των ενόπλων δυνάμεων προβλέπεται η δυνατότητα να αποκλεισθεί η ίδια αρχή της εφαρμογής των εγγυήσεων, ενώ για το προσωπικό της αστυνομίας παρέχεται απλώς η ευχέρεια να καθοριστεί το μέτρο της εφαρμογής των εγγυήσεων αυτών. 4. Τέλος, σύμφωνα με την παράγραφο 6 του Κεφ. Β της 690/1979 απόφασης (ψηφίσματος) της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, που εκφράζει την πολιτική βούληση ενεργείας για το συγκεκριμένο θέμα (καθεστώς των αστυνομικών) χωρίς να δεσμεύει, “οι αστυνομικοί πρέπει να μπορούν να συνιστούν επαγγελματικές οργανώσεις, να γίνουν μέλη τους και να συμμετέχουν σ΄ αυτές ενεργά. Μπορούν επίσης να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο σε άλλες οργανώσεις”. 5.   Τα παραπάνω συνιστούν τη νομική διάσταση του θέματος. ΄Ομως από πολιτικοκοινωνικής άποψης εκφράσθηκαν επιχειρήματα τόσο υπέρ όσο και κατά του συνδικαλισμού των αστυνομικών. Από τη μια πλευρά υποστηρίχθηκε η άποψη ότι αφενός ο συνδικαλισμός των αστυνομικών είναι ασυμβίβαστος με την ουδετερότητά τους στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων τους και την απαγόρευση της δυνατότητάς τους να εκφράζ