Επικίνδυνη σωματική βλάβη, άρθρο 309 Ποινικού Κώδικα

Η ανάλυση της ιδιαίτερα δύσκολης κατηγορίας των Σωματικών Βλαβών (άρθρα 308 έως 315Α του Ποινικού Κώδικα) συνεχίζεται από τον έγκριτο νομικό και καθηγητή ποινικού δικαίου, κ. Νικόλαο ΔΕΡΜΕΝΟΥΔΗ, και αυτή τη φορά σας παραθέτουμε την ανάλυση του άρθου 309 του Ποινικού Κώδικα που αφορά την Επικίνδυνη σωματική βλάβη

Άρθρο 309

Επικίνδυνη σωματική βλάβη

Αν η πράξη του άρθρου 308 τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη (αρ. 310 παρ. 2), επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών.

 

1.     Έννοια

Επικίνδυνη σωματική βλάβη διαπράττει εκείνος ο οποίος, εκ προθέσεως προξενεί σε άλλον απλή μεν σωματική βλάβη, αλλά κατά τρόπο όμως να παραγάγει κίνδυνο της ζωής ή βαριά σωματική βλάβη αυτού.

 

2.    Προστατευόμενο έννομο αγαθό

Είναι η υγεία του ανθρώπου σε όλες τις μορφές της αλλά και κατά ένα μέρος η ανθρώπινη ζωή.

 

3.    Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του εγκλήματος

Η διάταξη του αρ. 309 ΠΚ, χαρακτηρίζεται ως διακεκριμένη παραλλαγή του βασικού εγκλήματος του αρ. 308 ΠΚ. Έχει την ίδια ακριβώς με τούτο νομοτυπική μορφή συμπεριφοράς (αντικειμενική και υποκειμενική), αλλά εξειδικευμένο ορισμένο στοιχείο, το οποίο αναφέρεται στον τρόπο τελέσεως.

Η εξειδίκευση αυτή περιγράφει μια μεγαλύτερη, σε σχέση με το βασικό έγκλημα, απαξίας συμπεριφορά, για την οποία απειλείται και μεγαλύτερη ποινή. Είναι έγκλημα βλάβης της σωματικής ακεραιότητας, αλλά ταυτόχρονα και έγκλημα διακινδύνευσης.

Πρόκειται ειδικότερα για έγκλημα δυνητικής διακινδύνευσης, όταν η πράξη στρέφεται κατά της ζωής και συγκεκριμένης διακινδύνευσης, όταν η προσβολή δημιουργεί κίνδυνο βαριάς σωματικής βλάβης. Η διάκριση συνάγεται από τον ίδιο το νόμο, από τον οποίο σαφώς προκύπτει ότι απαιτείται μεγαλύτερης έντασης διακινδύνευση για την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης απ’ ότι για την προσβολή της ζωής.

Με σημείο αναφοράς ότι η επικίνδυνη σωματική βλάβη, αποτελεί διακεκριμένη παραλλαγή της απλής σωματικής βλάβης και η κατάφασή της προϋποθέτει ύπαρξη δόλου για το σύνολο των στοιχείων της, αυτονόητο είναι ότι σε όλες τις μορφές της δεν συνιστά έγκλημα εκ του αποτελέσματος.

Κατά τα λοιπά, η επικίνδυνη σωματική βλάβη του αρ. 309 ΠΚ, έχει τα ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα με το έγκλημα του αρ. 308 ΠΚ, είναι δηλαδή έγκλημα κοινό, απλό, γνήσιο πολύτροπο υπαλλακτικώς ή διαζευτικώς μικτό, ενέργειας, αποτελέσματος (ουσιαστικό) στιγμιαίο μη ιδιόχειρο.

 

4.                     ΕΙΔΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ – ΝΟΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΩΣΗ (αρ. 7 § 1Σ)

Αποτελείται από την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος.

Α) Αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος

α) Υποκείμενο του εγκλήματος

Μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε.

β) Υλικό αντικείμενο της πράξεως

Είναι ο άλλος άνθρωπος

γ) Η πράξη προσβολής του εννόμου αγαθού (εγκληματική συμπεριφορά)

Η πράξη προσβολής του εννόμου αγαθού συνίσταται στην πρόκληση απλής σωματικής βλάβης (σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας), η οποία δύναται να είναι και εντελώς ελαφρά κατά τρόπον όμως τέτοιο, που δύναται να παράγει κίνδυνο της ζωής του παθόντος ή βαριά σωματική βλάβη αυτού (αρ. 310 § 2 ΠΚ).

 

 

γ1) Πρωταρχική προϋπόθεση για την εφαρμογή του  αρ. 309 ΠΚ

Βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, πρωταρχική προϋπόθεση για την εφαρμογή της, είναι η τέλεση της πράξης του αρ. 308 ΠΚ. Η πράξη αυτή περιλαμβάνει:

·      την απλή σωματική βλάβη  (αρ. 308 § 1, εδ. α ΠΚ) και

·      την εντελώς ελαφρά σωματική βλάβη (308 § 1, εδ. β, ΠΚ)

Εφόσον το αρ. 309 ΠΚ παραπέμπει χωρίς καμία διάκριση στην πράξη του αρ. 308 ΠΚ, εννοεί οποιαδήποτε από τις τυποποιημένες σ’ αυτό πράξεις σωματικής βλάβης. Βάση επομένως για επικίνδυνη σωματική βλάβη μπορεί να μας δώσει τόσο η απλή, όσο και η εντελώς ελαφρά.

γ2) Η φράση «πράξη του άρθρου 308 ΠΚ» υπονοεί τελειωμένη πράξη και όχι απόπειρα αυτής.

Η ολοκληρωμένη επικίνδυνη σωματική βλάβη, προϋποθέτει το σύνολο της αντικειμενικής υποστάσεως περιλαμβανομένου και του αποτελέσματος της πράξης του αρ. 308 ΠΚ (τέλεση πλήρους εγκλήματος). Δεν αρκεί η απόπειρα της πράξης αυτής, έστω και αν έχει γίνει με επικίνδυνο τρόπο. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα μπορούμε να μιλάμε μόνο για απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης (αρ. 42 § 1 ΠΚ σε συνδ. με αρ. 309 ΠΚ) και όχι για τετελεσμένη επικίνδυνη σωματική βλάβη.

Έτσι, με βάση τις παραπάνω κεντρικές σκέψεις γίνεται δεκτό ότι επικίνδυνη σωματική βλάβη = σωματική βλάβη τελειωμένη πλήρως, του αρ. 308 § 1 ΠΚ (απλή σωματική βλάβη, εντελώς ελαφρά σωματική βλάβη) + τρόπος, δυνάμενος να παράγει κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη του παθόντος.

γ3) Δυνατότητα πρόκλησης κινδύνου για τη ζωή του  παθόντος

γ3.1) Έννοια του κινδύνου

Κίνδυνος νοείται μια κατάσταση εμπειρικά διαπιστώσιμη που συνίσταται στη δημιουργία κάποιων αιτιακών όρων ή συνθηκών με αυτοδύναμη και διαβαθμίσιμη εξέλιξη προς τη βλάβη.

Αποτελεί δε κίνδυνο η παραγωγή μιας καταστάσεως  από τα μέσα ή τον τρόπο κατά τον οποίο ο δράστης έδρασε στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπου σύμφωνα με την κοινή πείρα, ο ερχομός του θανάτου θεωρείται πολύ κοντά και πολύ πιθανός.

 

γ3.2) Λειτουργία της επικίνδυνης σωματικής βλάβης ως αξιόποινης πράξης

Για να λειτουργήσει η επικίνδυνη σωματική βλάβη ως αξιόποινη πράξη που στρέφεται κατά του εννόμου αγαθού της ζωής, θα πρέπει να αποδεικνύεται από το δικαστή κάθε φορά, πέρα από το αυτονόητο γεγονός της δημιουργίας μιας εστίας κινδύνου και η συνδρομή συνθηκών που επιτρέπουν ανά πάσα στιγμή την είσοδο του εννόμου αγαθού μέσα στην εστία κινδύνου. Αυτό σημαίνει ότι, δε χρειάζεται να δημιουργήθηκε από την πράξη του δράστη πραγματικός και συγκεκριμένος κίνδυνος για τη ζωή του θύματος (έγκλημα δυνητικής διακινδύνευσης για τη ζωή του θύματος). Για την πραγμάτωση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, αρκεί το γεγονός ότι δημιουργήθηκε η δυνατότητα επέλευσης κινδύνου για τη ζωή.

Με βάση τις τελευταίες αυτές επισημάνσεις, μπορούμε να τονίσουμε ότι για τον επικίνδυνο τρόπο τέλεσης, αρκεί η πράξη να δύναται να παράγει κίνδυνο ζωής.

Έτσι στην περίπτωση κατά την οποία ο Α, θέλει να τραυματίσει τον Θ επειδή έχει δαρθεί απ’ αυτόν, τον χτυπά με ένα μικρό μαχαίρι στο στήθος και του προκαλεί εντελώς ελαφρά σωματική βλάβη, ο Α θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (αρ. 309 ΠΚ), διότι ο τρόπος με τον οποίο έγινε αυτή, ήταν επικίνδυνος και μπορούσε να παράγει κίνδυνο της ζωής του Θ.

γ3.3) Συμπεριφορά του δράστη από την οποία δημιουργείται δυνατότητα κινδύνου για τη ζωή του θύματος.

Η δυνατότητα προκλήσεως κινδύνου ή η πρόκληση κινδύνου βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τον τρόπο τελέσεως της πράξεως. Για να χαρακτηρισθεί επικίνδυνος ο τρόπος ενέργειας του δράστη, δεν απαιτείται η χρήση ενός επικίνδυνου μέσου (μαχαίρι, ψαλίδι, καυστικό υγρό), αλλά επικίνδυνη χρήση του μέσου ή τρόπου επίθεσης, όπως συμβαίνει στην περίπτωση κατά την οποία ο δάσκαλος καράτε Δ, επιτίθεται στον Θ και τον τραυματίζει με κτύπημα καράτε.

Μετά την παραπάνω τοποθέτηση, εκείνο που απομένει να τονισθεί είναι ότι, ο νομοθέτης στήριξε την επίταση της ποινής της επικίνδυνης σωματικής βλάβης στην επικινδυνότητα του τρόπου τελέσεως.

Έτσι, για την κατάφαση της επικινδυνότητας του τρόπου τελέσεως υφίσταται η μεμονωμένη ή συνδυασμένη εκτίμηση των στοιχείων που μπορεί να αφορούν:

·      τη φύση του μέσου ή του αντικειμένου που χρησιμοποιήθηκε (δηλητήριο, περίστροφο, τσεκούρι, μαχαίρι),

·      την ένταση της χρήσεως, που δεν αποκλείεται να αναδείξει σε επικίνδυνο μέσο καθεαυτό ακίνδυνο (αλλεπάλληλα γρονθοκοπήματα),

·      το ευαίσθητο ή όχι του σημείου,

·      της θέσεως του σώματος όπου προκλήθηκε η βλάβη (κεφάλι, μάτια, γεννητικά όργανα),

·      τα χαρακτηριστικά – περιστάσεις της προσβολής (ύπουλο και αιφνιδιαστικό επιθέσεως).

Προς την παραπάνω κατεύθυνση κινείται και η νομολογία των ποινικών μας δικαστηρίων, που κατ’ επανάληψη διακήρυξε ότι δεν ενδιαφέρει αποκλειστικά το μέσο αυτό καθεαυτό, αλλά και η σφοδρότητα των πληγμάτων ή το καίριο του σημείου του σώματος όπου καταφέρθηκαν.

Ειδικότερα, η διάταξη του αρ. 309 ΠΚ εφαρμόσθηκε σε περιπτώσεις:

·      πλήγματος με φιάλη μπύρας ή γυαλί στην κροταφοϊνιακή χώρα,

·      κτυπήματος στο κεφάλι με τη λαβή του πιστολιού,

·      σφοδρότατων κτυπημάτων με ράβδο στο κεφάλι,

·      πληγμάτων στο μάτι,

·      αλλεπάλληλων πληγμάτων με ρόπαλο στα πέλματα,

·      τραύματος με πέτρα στο πρόσωπο,

·      κτυπημάτων με φτυάρι στο μηρό,

·      πληγμάτων που καταφέρθηκαν στο κεφάλι και στον αυχένα αστυφύλακα,

·      πληγμάτων με ψαλίδι στα πόδια και στο κεφάλι,

·      εγκαυματικών επιδείξεων στο στήθος γυναίκας με αναμμένο τσιγάρο,

·      απώθηση κάποιου σε βαθύ νερό ή από ψηλό τοίχο σε χαντάκι ή από κινούμενο μοτοποδήλατο,

·      επίθεση με σκυλί,

·      το σφίξιμο του λαιμού με τα χέρια.

Έτσι, στο σημείο αυτό η κριτική προσέγγιση των παραπάνω κατευθύνσεων, επιτρέπει τη διατύπωση των ακόλουθων βασικών παρατηρήσεων.

Το αποτέλεσμα της προξενηθείσης σωματικής βλάβης δεν εξετάζεται, διότι αυτό μπορεί να είναι οποιοδήποτε, αλλά ο επικίνδυνος τρόπος τελέσεως όπου αυτό είναι ζήτημα πραγματικό και αντικειμενικό. Αξιολογείται όχι το αποτέλεσμα αλλά το μέσο που χρησιμοποιήθηκε, ο τρόπος ενέργειας, το ευπαθές ή μη τμήμα του σώματος, η προσφορότητα του χρησιμοποιηθέντος μέσου.

γ3.4) Συμπεριφορά του δράστη από την οποία δημιουργείται δυνατότητα πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης

Ως προς το έννομο αγαθό της σωματικής ακεραιότητας (υγείας), η διατύπωση του αρ. 309 ΠΚ διαφέρει. Δε γίνεται σχετικά λόγος για τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει κίνδυνο βαριάς σωματικής βλάβης, αλλά για τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει βαριά σωματική βλάβη.

Με βάση τη διατύπωση αυτή, απαιτείται η επέλευση συγκεκριμένου κινδύνου βαριάς σωματικής βλάβης, η οποία πρέπει να συνδέεται ειδικότερα με τον τρόπο τέλεσης του βασικού εγκλήματος του αρ. 308 ΠΚ, με συγκεκριμένη διακινδύνευση του εννόμου αγαθού. Στην προκειμένη περίπτωση δεν αρκεί ούτε ο αφηρημένος κίνδυνος, ούτε η δυνατότητα κινδύνου πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης. Απαιτείται συγκεκριμένος κίνδυνος, κίνδυνος δηλαδή που να έχει δημιουργηθεί πραγματικά και να οδηγεί στην επέλευση της βαριάς σωματικής βλάβης, αν δεν ανακοπεί η προέλασή του.

Έτσι, στην περίπτωση κατά την οποία ο Δ, δαγκώνει τον Θ στη μύτη, προκαλώντας του σχεδόν ολική αποκοπή, η οποία όμως δεν είναι πλήρης, διότι κρέμεται μόνο ένα μέρος του δέρματος, ο Δ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (αρ. 309 ΠΚ).

Αυτό συμβαίνει διότι, η αποκοπή της μύτης από τον Δ, δημιουργεί συγκεκριμένο, δηλαδή πραγματοποιημένο κίνδυνο βαριάς σωματικής βλάβης για τον Θ, ο οποίος κινδυνεύει να μείνει ανάπηρος ως προς το σχετικό όργανο, αν δε γίνει έγκαιρα και με επιτυχία η επέμβαση συγκόλλησής του.

Είναι όμως δεδομένο αλλά και προφανές ότι αν αποτύχει η σχετική επέμβαση και το θύμα (ο Θ), χάσει τελικά τη μύτη του, τότε ο Δ θα κριθεί – τιμωρηθεί ως φυσικός (άμεσος) αυτουργός της βαριάς σωματικής βλάβης (αρ. 310 ΠΚ).

Με βάση τις παραπάνω αναλύσεις, εκείνο το οποίο προκύπτει στην προκειμένη περίπτωση ως συμπέρασμα είναι ότι, για το ζήτημα που αφορά τη ζωή, αρκεί και ένας περισσότερο απομακρυσμένος κίνδυνος (δυνατότητα κινδύνου), ενώ για το ζήτημα της βαριάς σωματικής βλάβης, απαιτείται η δυνατότητα κινδύνου να έχει γίνει πραγματικότητα.

 

Β) Υποκειμενική υπόσταση

Το αρ. 309 ΠΚ, στην υποκειμενική του υπόσταση, σιωπά ως προς το είδος της υπαιτιότητας που πρέπει να έχει ο δράστης. Από το χαρακτήρα όμως του εγκλήματος σε συνδ. με αρ. 26 και 18 ΠΚ προκύπτει ότι απαιτείται τουλάχιστο ενδεχόμενος δόλος, άρα δόλος οποιουδήποτε βαθμού.

Ειδικότερα, ο δράστης πρέπει να γνωρίζει ότι πραγματώνει και να θέλει να πραγματώσει όλα τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης του βασικού εγκλήματος και του διακεκριμένου εγκλήματος. Επομένως πρέπει να γνωρίζει και να θέλει να τελέσει κάποια από τις σωματικές βλάβες του αρ. 308 ΠΚ και ακόμη να γνωρίζει και να θέλει να την τελέσει με το συγκεκριμένο επικίνδυνο τρόπο (γνώση και θέληση των περιστάσεων εκείνων του τρόπου τελέσεως, που μπορούν να προκαλέσουν κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη).

Με βάση το χαρακτήρα του εγκλήματος ως διακεκριμένης παραλλαγής, ο δράστης θα τιμωρηθεί μόνο για απλή σωματική βλάβη (αρ. 308 § 1 ΠΚ), αν βρισκόταν σε πλάνη για την επικινδυνότητα του τρόπου δράσεώς του, αφού σύμφωνα με το αρ. 30 § 2 ΠΚ, δεν καταλογίζονται σ’ αυτόν τα περιστατικά που κατά νόμο επαυξάνουν το αξιόποινο της πράξεως, στο μέτρο που τα αγνοεί.

Μόλις χρειάζεται να τονιστεί, ότι στις περιπτώσεις που υπάρχει αμέλεια και ως προς την απλή σωματική βλάβη (αρ. 308 § 1 ΠΚ) και ως προς την επικινδυνότητα του τρόπου τελέσεως, η μόνη διάταξη που μπορεί να εφαρμοστεί είναι εκείνη του αρ. 314 ΠΚ.

 

5.     Τετελεσμένο έγκλημα και απόπειρα εγκλήματος

Το έγκλημα του αρ. 309 ΠΚ, είναι τετελεσμένο από τη στιγμή κατά την οποία γίνει με επικίνδυνο τρόπο κάποια από τις σωματικές βλάβες του αρ. 308 ΠΚ.

Δυνατή απόπειρα, στην περίπτωση που ο δράστης επιχειρεί απλή σωματική βλάβη με επικίνδυνο τρόπο, αλλά για λόγους ανεξάρτητους από την θέλησή του (το θύμα μετακινείται απότομα) δεν προκαλείται τελικά καμία σωματική βλάβη. Απόπειρα υπάρχει και στην περίπτωση που επέλθει μεν απλή σωματική βλάβη, αλλά διαφορετική από εκείνη που ήθελε ο δράστης και δεν δημιουργήθηκε συγκεκριμένη δυνατότητα πρόκλησης κινδύνου ζωής ή συγκεκριμένου κινδύνου πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, ενώ κατ’ άλλη άποψη υπάρχει τετελεσμένη επικίνδυνη σωματική βλάβη.

Δυνατή απρόσφορη απόπειρα είτε λόγω αντικειμένου (όταν για παράδειγμα ο δράστης θεωρεί ότι το θύμα δεν ξέρει κολύμβηση, ενώ το τελευταίο γνωρίζει, και το σπρώχνει σε υδάτινη επιφάνεια μεγάλου βάθους) είτε λόγω μέσου (για παράδειγμα, το όπλο ήταν τελικά άδειο ή ήταν μικρότερου βεληνεκούς από την απόσταση).

 

6.                     Σχέση του αρ. 309 ΠΚ με τις διατάξεις του αρ. 45 – 49 ΠΚ περί συμμετοχής.

Στην περίπτωση του αρ. 309 ΠΚ είναι νοητή η συμμετοχή με τη μορφή της συναυτουργίας (αρ. 45 ΠΚ), της ηθικής αυτουργίας (αρ. 46 § 1α, ΠΚ), της άμεσης συνέργειας (αρ. 46 § 1β, ΠΚ) και της απλής συνέργειας (αρ. 47 § 1 ΠΚ).

 

7.                     Σχέση του αρ. 309 ΠΚ με τις διατάξεις των αρ. 308 ΠΚ (απλή σωματική βλάβη), 310 ΠΚ (βαριά σωματική βλάβη) και 311 ΠΚ (θανατηφόρα σωματική βλάβη), ανθρωποκτονίας με πρόθεση (αρ. 299 ΠΚ), απόπειρα ανθρωποκτονίας (αρ. 42 § 1 ΠΚ σε συνδ. με αρ. 299 ΠΚ).

α) Η διάταξη του αρ. 309 ΠΚ στο μέτρο που τυποποιεί διακεκριμένη μορφή σωματικής βλάβης, συρρέει με τη διάταξη του αρ. 308 § 1 ΠΚ. Δεν πρόκειται βέβαια για αληθινή, αλλά για φαινομενική συρροή εγκλημάτων. Η διάταξη για την επικίνδυνη σωματική βλάβη (αρ. 309 ΠΚ) θα εφαρμοσθεί ως ειδικότερη σε σχέση με τη διάταξη για τη βασική μορφή (αρ. 308 § 1 ΠΚ).

β) Ανάμεσα στην επικίνδυνη σωματική βλάβη από τη μία και βαριά ή θανατηφόρα σωματική βλάβη από την άλλη, η συρροή είναι φαινομενική. Οι διατάξεις των αρ. 310 ΠΚ και 311 ΠΚ εφαρμόζονται μόνες τους αφού τα εγκλήματα που τις τυποποιούν, απορροφούν το έγκλημα που το αρ. 309 ΠΚ προβλέπει. Η ίδια λύση θα πρέπει να γίνει δεκτή και για τη σχέση συρροής μεταξύ ανθρωποκτονίας ή απόπειρα ανθρωποκτονίας και επικίνδυνης σωματικής βλάβης. Η απορρόφηση στηρίζεται στο γεγονός ότι η μορφή προσβολής που περιγράφεται στις διατάξεις των αρ. 310, 311 και 299 ΠΚ είναι εντονότερη (βλάβη) από εκείνη που περιγράφεται στο αρ. 309 ΠΚ (βλάβη μικρότερης εντάσεως + διακινδύνευση).

 

8.                     Σχέση του αρ. 309 ΠΚ – επικίνδυνη σωματική βλάβη με άλλα άρθρα του ειδικού ποινικού δικαίου.

Με βάση την ετερότητα των εννόμων αγαθών που προσβάλλονται, θα πρέπει να θεωρηθεί αληθινή η συρροή ανάμεσα στο έγκλημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και στα εγκλήματα:

·      της αντιστάσεως (αρ. 167 ΠΚ)

·      της κατάχρησης εξουσίας (αρ. 239 ΠΚ)

·      της συμπλοκής (αρ. 313 ΠΚ)

·      της απειλής (αρ. 333 ΠΚ)

·      του βιασμού (αρ. 336 ΠΚ)

·      της εκμετάλλευσης πόρνης (αρ. 350 ΠΚ)

·      της σωματεμπορίας (αρ. 351 ΠΚ)

·      της εξυβρίσεως (αρ. 361 ΠΚ)

·      της κλοπής (αρ. 372 ΠΚ)

·      της ληστείας (αρ. 380 ΠΚ)

·      της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας (αρ. 381 ΠΚ)

·      της πλαστογραφίας πιστοποιητικών (αρ. 217 ΠΚ) και

·      της παράνομης οπλοφορίας – οπλοχρησίας (αρ. 7 Ν. 2168/93).

 

9.    Συναίνεση του παθόντος στα πλαίσια του αρ. 309 ΠΚ.

Αναφορικά με το αν η συναίνεση του παθόντος μπορεί να λειτουργήσει στα πλαίσια του αρ. 309 ΠΚ, επικράτησε η αρνητική εκδοχή που αποκρούει την αναλογική εφαρμογή του αρ. 308 § 2 ΠΚ στο ερευνώμενο έγκλημα.

 

10.               Δικαιολόγηση του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης.

Η επικίνδυνη σωματική βλάβη μπορεί να δικαιολογηθεί (ο άδικος χαρακτήρας της αίρεται) στη συγκεκριμένη περίπτωση, αν υπάρχει άμυνα (αρ. 22 ΠΚ) ή κατάσταση ανάγκης (αρ. 25 ΠΚ).

 

11.               Ποινική κύρωση του εγκλήματος

Η επικίνδυνη σωματική βλάβη τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών (3 μήνες – 5 έτη). Αν η επικίνδυνη σωματική βλάβη είναι και απρόκλητη, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους (άρθρο 308Α παρ. 2 ΠΚ). Αν προκλήθηκε με την ίδια πράξη του δράστη δυνατότητα κινδύνου για την ζωή και κίνδυνος για βαριά σωματική βλάβη του θύματος, θα υπάρχει ένα μόνο έγκλημα και η σώρευση των τρόπων τέλεσης θα ληφθεί υπ’ όψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής. Η επικινδυνότητα του τρόπου τέλεσης δεν μπορεί να εκτιμηθεί σε βάρος του δράστη κατά την επιμέτρηση της ποινής, διότι αυτή αποτελεί ήδη στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης. Η τέλεση επικίνδυνης σωματικής βλάβης σε βάρος αστυνομικού, λιμενικού, πυροσβεστικού και υγειονομικού υπαλλήλου κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του συνιστά σύμφωνα με το άρθρο 315Α ΠΚ ιδιαίτερα επιβαρυντική περίσταση. Ως ιδιαίτερα επιβαρυντική περίσταση ορίζεται και η τέλεση επικίνδυνης σωματικής βλάβης μέσα σε αθλητικές εγκαταστάσεις ή γύρω από αυτές κατά την διάρκεια αθλητικής εκδήλωσης ή λίγο πριν ή λίγο μετά από αυτήν (άρθρο 41ΣΤ παρ. 1 και 2 Ν. 2725/1999). Κατά την ορθότερη άποψη, δεν μπορεί να εφαρμοστεί αναλογικά ο προσωρινός δυνητικός λόγος απαλλαγής από την ποινή, που προβλέπεται στο άρθρο 308 παρ. 3 ΠΚ για την απλή σωματική βλάβη. Η δικαιολογημένη αγανάκτηση του δράστη λόγω προηγούμενης ανάρμοστης συμπεριφοράς του παθόντος θα λειτουργήσει ως λόγος μείωσης της ποινής σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 2 εδ. γ’ ΠΚ. Η παραγραφή είναι πενταετής (άρθρο 111 παρ. 3 ΠΚ).

 

12.               Άσκηση ποινικής δίωξης (αρ. 27, 36, 43 ΚΠΔ του εγκλήματος της επικίνδυνης σωματικής βλάβης (αρ. 309 ΠΚ)

Η ποινική δίωξη του εγκλήματος αυτού ασκείται αυτεπαγγέλτως.

 

Πληροφορίες – Επικοινωνία:

ΔΕΡΜΕΝΟΥΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΝΟΜΙΚΟΣ – ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΟΣ – ΠΟΙΝΙΚΟΛΟΓΟΣ

Τηλ. 25410 77560 – Fax: 25410 67205 – κιν.: 69798472276979847227

e–mail:xartikaipontiki@gmail.com

 

δείτε επίσης:

– ανάλυση της κατηγορίας των Σωματικών Βλαβών, άρθρα 308 έως 315Α του Ποινικού Κώδικα 

– ανάλυση της Απρόκλητης Σωματικής βλάβης, άρθρο 308Α του Ποινικού Κώδικα