Είναι μια φράση που θα μείνει χαραγμένη βαθιά μες στο μυαλό μου και θα την θυμάμαι σ’ όλη μου την ζωή. Την είπε σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Π.Ο.ΑΣ.Υ. στην αίθουσα «Παύλος Μπακογιάννης» του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη, ο πρώην πρόεδρος του Τ.ΕΑΠ.ΑΣ.Α., υποστράτηγος κ. Τσουβάλας και νυν κλαδάρχης. Σαν άκουσμα δεν έχει την τεράστια εννοιολογική σημασία.
Εμβαθύνοντας όμως την ανάλυσή της στον χώρο που ειπώθηκε, συνεκτιμώντας παράλληλα και τις άλλες τοποθετήσεις για τον πλουραλισμό απόψεων που καθιστούν μια συζήτηση ολοκληρωμένη και επαρκή, αν μη τι άλλο, θλίβεσαι κυριολεκτικά. Στη ρύμη του λόγου του θέλησε να προστατέψει συμπεριφορές και υποχρεώσεις που απορρέουν από καθήκοντα. Όμως κάθε λέξη και κάθε φράση κρύβουν μια μικρή ή μεγάλη ιστορία. Πώς γεννήθηκε και πώς εξελίχθηκε, πως μεταβλήθηκε, πώς ταξίδεψε και πώς έγινε βίωμα ή παραλλάχθηκε.
Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν θα συμβεί. Ήταν ένα τεράστιο λάθος του κ. Υποστρατήγου. Και αυτή η φράση δεν πρόκειται ποτέ να παραλλαχθεί για σκοπούς προσεταιρισμού ή αντιδικίας. Θα παραμείνει ανεξίτηλη και εκπεφρασμένη, μέσα σε σύγχυση. Δεν θα είναι κάτι σαν «για την Ελλάδα ρε γαμώτο», ή «μαζί τα φάγαμε». Είναι κάτι σαν το ίχνος που χαράσσει ο αγγειοπλάστης όταν δημιουργεί, για να κάνει τις εσοχές ή τις εξοχές. Αν παρ’ ελπίδα κάτι δεν πάει καλά κατά τον χρόνο της δημιουργίας, η γραμμή που θα αποτυπωθεί και ευκρίνεια δεν θα έχει, αλλά και συνεχόμενη δεν θα είναι!
Με όλο τον σεβασμό στρατηγέ, δεν χαράξατε την γραμμή της επιβίωσης των ταμείων. Από αβλεψία θα έλεγα και όχι από δόλο.
Είναι αδιανόητο πλέον, να αναζητούνται ακόμα συμβάσεις με τηλεοπτικά κανάλια που δεν γνωρίζουμε ότι μεταδίδουν αθλητικές εκδηλώσεις και επομένως δεν καταβάλουν το ποσοστό 10 % που αναλογούν ως κοινωνικοί πόροι στο ταμείο μας. Ευτυχώς – είπατε – στην συζήτηση αυτή, «υπήρξε και ένας αστυφύλακας που είδε από το σπίτι του μια μέρα την συγκεκριμένη αθλητική αναμετάδοση και το ταμείο μας, δεν είχε συνάψει σύμβαση μαζί του για την απόδοση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων».
Επομένως, πρέπει να την αναζητήσουμε! Η ευθύνη σας βαραίνει εξ ολοκλήρου, διότι η νομοθεσία σας καθιστά υπεύθυνους για τα ζητήματα αυτά. Εξ αιτίας αυτών των αβλεψιών όμως σήμερα το ταμείο έχει περιέλθει σε δεινή οικονομική κατάσταση και οι κοινωνικοί του πόροι συνεχώς συρρικνώνονται. Τα μερίσματα περικόπτονται και οι ασφαλισμένοι του, δηλαδή εμείς, κινδυνεύουμε να χάσουμε τα χρήματά μας! Γιατί έως σήμερα, δεν αναζητήσαμε με περισσότερη θέρμη τα οφειλόμενα από τον ΟΔΙΕ, τα τηλεοπτικά κανάλια, τις ΠΑΕ και τις ΚΑΕ; Εσείς δεν διατεινόσασταν, είτε στις Γ.Σ. της ΠΟΑΣΥ, ή στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις μας, όταν σας το ζητούσαμε και πράγματι δεν το είχατε αρνηθεί ποτέ, ότι το πρώην ταμείο της Α.Π. ήταν το κόσμημα του ΤΕΑΠΑΣΑ;
Ότι ο διαχειριστικός του έλεγχος, αλλά και η οργάνωσή του από τον επίσης συνάδελφό μας απόστρατο στρατηγό κ. Μηνά Αποστολόπουλο ήταν η πλέον ενδεδειγμένη;
Γιατί δεν ακολουθήσατε την ίδια τακτική αυτού τον οποίον επικαλούσασταν σε κάθε σας τοποθέτηση; Γιατί λειτουργήσατε εντελώς συντεχνιακά, επιτρέψτε μου; Φοβούμαι ακόμα και να εκφραστώ.
Γιατί τόσα χρόνια μετά την ενοποίηση των δύο Σωμάτων να εφαρμόζουμε άλλη τακτική για το ταμείο της πρώην Χωροφυλακής και άλλη για το πρώην Αστυνομίας Πόλεων; Δεν είδατε τότε τα προβλήματα και λάβατε μέτρα για το ένα ταμείο;
Αν αυτό δεν είναι συντεχνιακό πείτε μου πώς πρέπει να το ονομάσουμε. Γιατί απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι, ο ποδοσφαιρόφιλος αστυνομικός της υπηρεσίας σας, είχε μόνο ποδοσφαιρικές γνώσεις και όχι λογιστικές.
του Νίκου Καραδήμα, Αντιπροέδρου ΕΑΣΥΑ
Υπεύθυνος για θέματα Τύπου
Από την Σύγχρονη Αστυνομία
skaythess.gr ΣΚΑΥ | «δίπλα στον συνάδελφο»