Τελευταίες Ειδήσεις
Αρχική / Slider / Πότε οι τελεσίδικες αποφάσεις αποτελούν δεδικασμένο

Πότε οι τελεσίδικες αποφάσεις αποτελούν δεδικασμένο

Tελεσίδικες αποφάσεις αποτελούν δεδικασμένο ως προς εκείνα μόνο τα ζητήματα, επί των οποίων η κρίση ήταν αναγκαία για τη διάγνωση της διαφοράς και τα οποία έτσι στηρίζουν το διατακτικό της αποφάσεως, όχι δε και ως προς τα πλεοναστικώς ερευνηθέντα.

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Α. Β. του Π. κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βασιλική Κατσογιάννη,, η οποία ανακάλεσε την από 17-2-2015 δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Α. Β. του Α., κατοίκου …, 2)Ε. Β. του Α., κατοίκου … 3)Π. χήρας Α. Β., κατοίκου …, 4.)Κ. Δ. του Ι., κατοίκου …, 5)Α. Δ. του Ι., κατοίκου …, 6)Σ. Δ. του Α. κατοίκου … και 7)Ν. Δ. του Α., κατοίκου …. Ο πρώτος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μπουγά, οι δεύτερη, τρίτη και έβδομος εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, ενώ οι τέταρτος, πέμπτος και έκτος δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-3-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Άμφισσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 64/2011 του ίδιου Δικαστηρίου που παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Άμφισσας λόγω αρμοδιότητας, 69/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Άμφισσας και 75/2014 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητάει ο αναιρεσείων με την από 26-9-2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 9-2-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις εκθέσεις επιδόσεως α) …24-11-2014 της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Φ. Κ., β) …24-11-2014 του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πατρών Γ. Α. και γ) …24-11-2014 του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αιγίου, που προσκομίζουν οι παριστάμενοι αναιρεσίβλητοι που επισπεύδουν τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης μετά της επ’ αυτής πράξης προσδιορισμού δικασίμου και κλήσης για συζήτηση επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους απολιπομένους τέταρτο, πέμπτο και έκτο αναιρεσιβλήτους οι οποίοι αφού δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο 18-2-2015 κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία τους. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 γ του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως και 340 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ’ αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία με επίκληση προσκομίστηκαν νόμιμα από τους διαδίκους. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ του Κ.Πολ.Δ., λόγο αναιρέσεως, προσάπτει την αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα παρακάτω έγγραφα που ο αναιρεσείων προσκόμισε και επικαλέσθηκε σε επικυρωμένα αντίγραφα, στο Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, διά των εγγράφων προτάσεων του, που υπέβαλε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, μετά την οποία εξεδόθη η εν λόγω απόφαση: 1) Το υπ’ αριθ. …21.9.06 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δήμου Τολοφώνος του πατέρα του Π. Β. του Α. και της Ε., από το οποίο προκύπτει ότι κατά τον χρόνο του θανάτου του άφησε ως πλησιέστερο συγγενή του «το γιο του Α. Β. του Π. και της Τ. Κ., δηλαδή τον αναιρεσείοντα, 2) Το υπ’ αριθ. …2012 Πιστοποιητικό Στρατολογικής Κατάστασης του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (Στρατολογική Υπηρεσία Δυτικής Ελλάδος), στο οποίο φέρεται εγγεγραμμένος στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Πατρέων Περιφερείας Αχαΐας με το επώνυμο Β., κύριο όνομα Α., το όνομα του Πατέρα του Π. και το όνομα της μητέρας του Τ., 3) Την υπ’ αριθ. …1993 ληξιαρχική πράξη γάμου του, στην οποία αναφέρεται με τα ίδια ακριβώς ως άνω στοιχεία ταυτότητος, 4) Το υπό στοιχείο … Δελτίο Αστυνομικής του Ταυτότητος, στο οποίο αναφέρεται με τα ίδια ακριβώς, ως άνω στοιχεία, 5) Το υπ’ αριθ. …4-12-2013 πιστοποιητικό γεννήσεως του του Δήμου Πατρέων, από το οποίο προκύπτει ότι είναι εγγεγραμμένος στην οικογενειακή μερίδα του Δημοτολογίου του Δήμου αυτού με το επώνυμο Β., κύριο όνομα Α., όνομα πατέρα Π., επώνυμο πατέρα Β., όνομα μητέρας Τ. και επώνυμο της μητέρας του Β., 6) Την από 2/6/72 ερασιτεχνική άδεια οδηγού, 7) το από 5/2/1975 ασφαλιστικό του βιβλιάριο, 8) Το αποδεικτικό απολύσεως του από το τότε γυμνάσιο Πατρών σχολικού έτους 1970-1971. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από τη γενική βεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης ότι το Εφετείο σχημάτισε τη δικανική του πεποίθηση και απ’ όλα τα νομίμως επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα και από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και τα προαναφερόμενα έγγραφα.

Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση περί της αλήθειας ή μη των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα (αλλά και μόνον εκείνα) τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β’ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν. Κατά την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής, που προκύπτει και από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 εδ. 1 στοιχ. β’ , 346 και 453 § 1 ΚΠολΔ, η πρώτη από τις οποίες εισάγει το συζητητικό σύστημα στη διαγνωστική δίκη, δηλαδή της ενεργείας του δικαστηρίου κατόπιν πρωτοβουλίας των διαδίκων, ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε. Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από του αριθ. 11 β του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια επειδή το Εφετείο έλαβε υπόψη του την …2005 ένορκη βεβαίωση, της οποίας δεν είχε γίνει επίκληση από τους εναγομένους-αναιρεσίβλητους. Πράγματι επίκληση της ως άνω ένορκης βεβαίωσης δεν έγινε από τους αναιρεσίβλητους με τις προτάσεις τους στο Εφετείο. Αντίθετα οι εναγόμενοι αναιρεσίβλητοι επικαλέστηκαν με τις προτάσεις τους στο Εφετείο την …4-1-2011 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων Κ. Κ. και Ρ. Γ. ενώπιον του συμ/φου Ναυπάκτου Αθ. Γουργουλέτη. Από την επισκόπηση των προτάσεων του αναιρεσείοντα στο Εφετείο προκύπτει ότι αυτός προσκόμισε και επικαλέστηκε την ένορκη αυτή βεβαίωση. Από προφανή παραδρομή αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η ένορκη βεβαίωση που προσκομίστηκε μετ’ επικλήσεως από τους εναγομένους είναι η …2005, αντί της πράγματι επικληθείσας …2011 της οποίας τα λοιπά στοιχεία (δύο μάρτυρες και ο συντάξας συμ/φος ταυτίζονται απόλυτα). Επομένως ο εξεταζόμενος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμός 12 ΚΠολΔ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη αποδείξεως μικρότερη ή μεγαλύτερη από εκείνη που, δεσμευτικά γι’ αυτό, καθορίζει ο νόμος και δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας ελεύθερα τις αποδείξεις, όπως έχει δικαίωμα από το νόμο (άρθρο 340 Κ.Πολ.Δ.), αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, που κατά το νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη με άλλα, μεγαλύτερη βαρύτητα ή αξιοπιστία από τα άλλα αυτά. Δεν υπάρχει επίσης παράβαση της εν λόγω διατάξεως και όταν στην απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν γίνεται διαστολή ποια αποδεικτικά μέσα έλαβε υπόψη του για άμεση και ποια για έμμεση απόδειξη.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, αφού το Εφετείο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ενώ από την μια πλευρά έκρινε ότι η από τον αναιρεσείοντα μετ’ επικλήσεως προσκομισθείσα υπ’ αριθ. …24.4.1945 ληξιαρχική πράξη γεννήσεως του του Ληξιάρχου Πατρών, στην οποία αναφέρεται, μεταξύ των άλλων, ότι η μητέρα του Τ. το γένος Δ. Κ., κατά τον χρόνο του τοκετού ήταν σύζυγος του πατέρα του Π. Β. του Α. δεν αποδεικνύει και την σύναψη του γάμου, στην συνέχεια εδέχθη ως πλήρως αποδειχθέντα τα στο υπ’ αριθ. …2004 πιστοποιητικό του Δημάρχου Τολοφώνος, την υπ’ αριθ. …1981 ληξιαρχική πράξη θανάτου του πατέρα του Π. Β. και το υπ’ αριθ. …2004 πιστοποιητικό οικογενειακής καταστάσεως του ιδίου δημάρχου αναφερόμενο, αντιστοίχως, περιστατικό ότι ο πατέρας του απεβίωσε άγαμος, καθώς και ότι η μητέρα του συνήψε ένα και μοναδικό γάμο παραβλέποντας παράλληλα, και την αποδεικτική αξία όλων των άλλων δημοσίων εγγράφων που αναφέρονται στον πρώτο λόγο αναιρέσεως, έχοντα κατά νόμο, τουλάχιστον, την ίδια ακριβώς αποδεικτική δύναμη με εκείνα των αντιδίκων του, στήριξε την δικανική του κρίση στα τελευταία, δίδοντας σ’ αυτά μεγαλύτερη βαρύτητα. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, αφού στην προκειμένη περίπτωση έτσι όπως διατυπώνεται ο λόγος αναίρεσης δεν στοιχειοθετεί την πλημμέλεια από τον αριθ. 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης επιτρέπεται και αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι υπάρχει δεδικασμένο.

Εν προκειμένω, το δεδικασμένο κρίνεται κατά τα άρθρα 321 έως 334 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, κατά το άρθρο 321 ΚΠολΔ δεδικασμένο το οποίο, κατά το άρθρο 332 ΚΠολΔ, λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης, εμποδίζει δε το δικαστήριο να ερευνήσει την ίδια υπόθεση και πάλι, χάριν του δημόσιου συμφέροντος και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων μεταξύ των αυτών διαδίκων, δημιουργούν οι οριστικές αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, δηλαδή οι τελεσίδικες. Κατά δε το άρθρο 324 ΚΠολΔ το δεδικασμένο υπάρχει μεταξύ των ίδιων προσώπων, με την ίδια ιδιότητα παρισταμένων, μόνο για το δικαίωμα που κρίθηκε και εφόσον πρόκειται για το ίδιο αντικείμενο και για την ίδια ιστορική και νομική αιτία. Ταυτότητα ιστορικής αιτίας υπάρχει όταν τα ίδια πραγματικά περιστατικά που συγκρότησαν την ιστορική βάση της πρώτης αγωγής και με την ίδια νομική διάταξη στηρίζουν και τη μεταγενέστερη αγωγή. Ενώ η ταυτότητα της νομικής αιτίας προϋποθέτει θεμελίωση και των δύο αγωγών στο ίδιο νομικό γεγονός (νομικό κανόνα) που αφορά τη συγκεκριμένη έννομη σχέση. Ο Άρειος Πάγος ελέγχει μόνο την «παράβαση νόμου», δηλαδή την ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή των περί δεδικασμένου διατάξεων σε σχέση με όσα γίνονται ανελέγκτως δεκτά, ήτοι αν αυτά συνιστούν την έννοια του δεδικασμένου και σε καταφατική περίπτωση αν αυτό έχει την έκταση και τα αποτελέσματα που του προσέδωσε η απόφαση, ενώ διαφεύγει του αναιρετικού ελέγχου, ως κρίση περί τα πράγματα, η συνδρομή ή όχι των περιστατικών ως προς την ταυτότητα της διαφοράς και των διαδίκων. Αν η κρίση περί δεδικασμένου στηρίζεται μόνον επί διαδικαστικών εγγράφων, προς διακρίβωση της βασιμότητας ή μη του λόγου ελέγχεται και η εκτίμηση του περιεχομένου τους, ενώ επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο και η απόφαση από όπου απορρέει το δεδικασμένο και ελέγχει με βάση αυτή τη σχετική παραδοχή του δικαστηρίου (ΑΠ 1881/2005 ΕλΔνη 47.508). Εξάλλου, το δεδικασμένο από τελεσίδικη απόφαση που υφίσταται μεταξύ των αυτών προσώπων υπό την αυτή ιδιότητα και μόνο για το κριθέν δικαίωμα και εφόσον πρόκειται για το ίδιο αντικείμενο και την ίδια ιστορική και νομική αιτία, εκτείνεται δε αυτό και στα παρεμπιπτόντως κριθέντα ζητήματα που αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση του κυρίου ζητήματος, εφόσον το δικαστήριο ήταν αρμόδιο να αποφασίσει γι’ αυτά. Δεν αφορά συνεπώς η τελεσιδικία και δικαιώματα ή έννομες σχέσεις που δεν αποτελούν αναγκαία προϋπόθεση του δικαζόμενου δικαιώματος, αλλά προβλήθηκαν από τους διαδίκους και εξετάστηκαν από το δικαστήριο ως χρήσιμα για την υποβοήθηση της κρίσεως του επί του δικαιώματος για το οποίο διεξάγεται ο δικαστικός αγώνας. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχτηκε τα εξής:

Εν προκειμένω, ο ενάγων και ήδη εκκαλών με τον πρώτο λόγο της εφέσεως του ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Κατόπιν αγωγής νομής του άρθρου 987 ΑΚ του πρώτου εναγομένου κατά του ενάγοντος, εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 14/2008 τελεσίδικη απόφαση του Ειρηνοδικείο Τολοφώνος, με την οποία η αγωγή αυτή απορρίφθηκε, ως αβάσιμη. Περαιτέρω, ο εκκαλών ισχυρίζεται ότι η ανωτέρω απόφαση έκρινε όχι μόνο ότι είναι νομέας ενός από τα κληρονομιαία ακίνητα αλλά και ότι είναι γιος του κληρονομουμένου διότι στο σκεπτικό της δέχεται την ιδιότητα του αυτή. Ότι από την παρεμπίπτουσα αυτή κρίση της προκύπτει δεδικασμένο για την συγγενική του σχέση με τον κληρονομούμενο και άρα και για το κληρονομικό του δικαίωμα. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το αν η ανωτέρω απόφαση διέλαβε ή όχι πραγματικά αιτιολογίες περί του ότι ο εκκαλών είναι τέκνο του κληρονομουμένου, και αν ακόμη γίνει δεκτό ότι περιλαμβάνει τέτοιες αιτιολογίες, από αυτές δεν γεννάται δεδικασμένο για την ανωτέρω κρίσιμη συγγενική σχέση, διότι οι αιτιολογίες αυτές είναι πλεοναστικές και δεν ήταν αναγκαίες για τη στήριξη του διατακτικού της (επί της αγωγής νομής) απόφασης, το οποίο περιοριζόταν αποκλειστικά στην έρευνα του νομέα του επίδικου τότε ακινήτου. Η προαναφερόμενη συγγενική σχέση δεν ήταν αναγκαίο να κριθεί ως παρεμπίπτον ζήτημα για τη κατάφαση επί του αιτήματος της αγωγής.

Επομένως, και υπό την εκδοχή ότι ερευνήθηκε η συγγενική σχέση του εκκαλούντος, οι αντίστοιχες αιτιολογίες ήταν πλεοναστικές, γιατί δεν ήταν αναγκαίες για τη στήριξη του διατακτικού της απόφασης, που περιορίζονταν στο ζήτημα τη νομής. Όπως προαναφέρθηκε, οι τελεσίδικες αποφάσεις αποτελούν δεδικασμένο ως προς εκείνα μόνο τα ζητήματα, επί των οποίων η κρίση και απόφανση ήταν αναγκαία για τη διάγνωση της διαφοράς και τα οποία έτσι στηρίζουν το διατακτικό της αποφάσεως, όχι δε και ως προς τα πλεοναστικώς ερευνηθέντα. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα προαναφερόμενα, ο πρώτος λόγος της εφέσεως, με τον οποίο ο εκκαλών προβάλλει το ανωτέρω «δεδικασμένο», πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Με αυτά που δέχτηκε τα οποία και προκύπτουν ότι έγιναν δεκτά από την προσκομιζομένη ως άνω τελεσίδικη απόφαση του Ειρηνοδικείου Τολοφώνος και έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά δέχτηκε ότι δεν υφίσταται και πράγματι δεν υφίσταται δεδικασμένο στην προκειμένη περίπτωση. Επομένως ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως από τον αριθ. 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26.9.2014 αίτηση του Α. Β. του Π. για αναίρεση της 75/2014 απόφασης του Εφετείου Λαμίας. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Ιουνίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

πηγή: oenet.gr

SKAYTHESS-LOGO_SLOGAN_SINADELFO_600x300_diko_mou

Find, Like, Share / skaythess facebook, twitteryoutubeinstagram

Δείτε επίσης

Πρόγραμμα ασφάλισης ενστόλων – Προστασία και εν ώρα υπηρεσίας

για περισσότερες πληροφορίες Αναστασίου Σπυρίδων τηλ.6944-967.399, mail:sp_anastasiou@yahoo.gr για περισσότερες πληροφορίες Αναστασίου Σπυρίδων τηλ.6944-967.399, mail:sp_anastasiou@yahoo.gr