ΕΚΠΕΜΠΟΥΝ SOS!! ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ ΤΟΥ Α.ΜΕ.Θ.. Του Λάζαρου Μαχαιρίδη.

Μέσα στον ορυμαγδό των απίστευτων και αδιανόητων δυσμενών αλλαγών σε όλα τα επίπεδα της εργασίας μας (οικονομικά, θεσμικά κ.α.), οι οποίες έχουν συντελεστεί τα τελευταία τρία (3) μνημονιακά έτη, ερχόμαστε πολλές φορές αντιμέτωποι και με άλλα ήσσονος σημασίας ζητήματα, τα οποία δεν παύουν παρά ταύτα, να δυσχεραίνουν με τον τρόπο τους, τον εργασιακό μας βίο και πολλές φορές να επηρεάζουν και την προσωπική και οικογενειακή μας ζωή!

Ένα τέτοιου είδους πρόβλημα υφίσταται από εγκαταστάσεως του (έτος 2004), στο Αστυνομικό Μέγαρο Θεσ/νίκης (Α.ΜΕ.Θ.), και αφορά τους χώρους στάθμευσης των οχημάτων του προσωπικού που υπηρετεί σε αυτό καθώς και των επισκεπτών αυτού. Οι συγκεκριμένοι χώροι είναι, πέραν της μη λειτουργικότητάς τους όσον αφορά την πρόσβαση και την μετακίνηση από και προς αυτούς, παντελώς αφημένοι στο έλεος του Θεού, μιας και δεν έχει συντελεστεί η παραμικρή συντήρησή τους εδώ και χρόνια!

Μάρτυρες της εν λόγω κατάστασης είναι το σύνολο των υπηρετούντων στο Α.ΜΕ.Θ. συναδέλφων, καθώς και των καθημερινών επισκεπτών του (συνάδελφοι, πολίτες κτλ), οι οποίοι προσέρχονται εκεί προκειμένου να διεκπεραιώσουν διάφορες υποθέσεις.

Τα προβλήματα της μη λειτουργικότητας και της σχεδόν ανύπαρκτης συντήρησης των εν λόγω χώρων είναι γνωστά και οφείλονται σε διάφορους λόγους.

Ο βασικότερος λόγος έχει να κάνει με το γεγονός πως οι χώροι στάθμευσης που τώρα χρησιμοποιούνται δεν αποτελούν προέκταση του συνόλου των κτιριακών εγκαταστάσεων του μεγάρου (ούτε καν εφάπτονται σε αυτό, τα δύο από τα τρία πάρκινγκ). Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως δεν υπήρχε μάλλον καμία πρόβλεψη-μελέτη για τέτοιους χώρους εξ’ αρχής… Οπότε με τη γνωστή τακτική που χρησιμοποιείται σε τέτοιες περιπτώσεις βρέθηκε η λύση-ημίμετρο, της παραχώρησης χώρων στάθμευσης πλησίον του μεγάρου από άλλες δημόσιες υπηρεσίες ή Ο.Τ.Α.. Το γεγονός αυτό βέβαια έχει δημιουργήσει όπως είναι κατανοητό, τις γνωστές γραφειοκρατικές αγκυλώσεις οι οποίες συνεπικουρούμενες από την παντελή έλλειψη συνεννόησης μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση!

Για ακόμη μια φορά λοιπόν, όπως και σε άλλα διαφορετικού τύπου προβλήματα που έχουμε ως κλάδος, καλείται ο συνάδελφος να αντιμετωπίσει και αυτό μόνος του και απροστάτευτος! Απροστάτευτος στην προκειμένη περίπτωση, αφού κατ’ αρχάς διατρέχει καθημερινά κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητά του μίας και η πρόσβαση από και προς του χώρους στάθμευσης είναι δύσκολη-επικίνδυνη (υπάρχουν περιπτώσεις ατυχημάτων πεζών συναδέλφων κατά τη προσέλευσή τους για εργασία), καθώς επίσης γιατί κανείς δεν έχει σκεφτεί, τι φθορές προκαλούνται στο όχημά του από την έλλειψη συντήρησης των χώρων αυτών και πόσο μπορεί να κοστίζει στην τσέπη του η αποκατάσταση των ζημιών σε τόσο δύσκολους οικονομικά καιρούς με το πενιχρό εισόδημα που λαμβάνει….! Για το τέλος άφησα το σκέλος που αφορά τους επισκέπτες πολίτες του μεγάρου στους οποίους εύλογα, πέραν όλων των ανωτέρω που ανέφερα και σίγουρα αφορούν και αυτούς, τι γνώμη άραγε σχηματίζουν για την εικόνα που εκπέμπει προς αυτούς είτε το σώμα γενικότερα αλλά και πιο συγκεκριμένα το κτίριο που στεγάζονται όλες οι κεντρικές Αστυνομικές υπηρεσίες της συμπρωτεύουσας της χώρας όταν οι χώροι στάθμευσης βρίσκονται στην κατάσταση που έχω περιγράψει!

Επιτακτική φαντάζει λοιπόν η άμεση εξεύρεση λύσης στο χρόνιο αυτό πρόβλημα!

Η αρχή θα πρέπει να γίνει τουλάχιστον σε πρώτη φάση, με τη συντήρηση των χώρων στάθμευσης και τα υπόλοιπα ας έρθουν αργότερα…

Επιτέλους θα πρέπει να αναλάβει κάποιος από τους εμπλεκόμενους φορείς να δώσει λύση στο πρόβλημα ο τρόπος δεν είναι δύσκολος!Είναι τόσο ανέφικτο να βρεθεί μια λύση για το εν λόγω ζήτημα που θα εξυπηρετήσει το σύνολο των συναδέλφων και θα τους αποδεσμεύσει από ένα περιττό έξοδο (φθορές οχήματος) το οποίο χωρίς δική τους υπαιτιότητα επωμίζονται, ιδιαίτερα σήμερα κάτω από τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες που βιώνουμε! 

Καλώ ως εκλεγμένος αντιπρόσωπος της Ε.Α.Υ.Θ., την τοπική Ένωση να αναλάβει τις δέουσες  πρωτοβουλίες και ενέργειες για να δοθεί λύση στο χρόνιο αυτό θέμα!

Ο συνάδελφος έχει ανάγκη να νιώσει πως είμαστε δίπλα του έμπρακτα τώρα περισσότερο από ποτέ που διανύουμε εξαιρετικά δύσκολες εποχές σε όλα τα επίπεδα. Ας δώσουμε επιτέλους το στίγμα πως κάτι έστω και μικρό διαφοροποιείται προς το καλό. Η αρχή ας γίνει από τα μικρά και καθημερινά προβλήματά του….

Για τα μεγάλα ο αγώνας δίνεται από το σύνολο του συνδικαλιστικού κινήματος, είναι συνεχής, αμείωτος και χρειάζεται κόπο και χρόνο…. (όσοι έχουν οξυδέρκεια, μπορούν να το διακρίνουν…)

Με εκτίμηση

Λάζαρος Μαχαιρίδης

Αντιπρόσωπος της Ε.Α.Υ.Θ. στην Π.Ο.ΑΣ.Υ.

Μέλος της Σ.Κ.Α.Υ. Θεσ/νίκης